81. The pressure is rising.

Het is alweer een tijdje geleden sinds ik mijn laatste blog heb geplaatst. Sinds die blog is er een hoop gebeurd. (Ja, ik wou in plaats van hoop 'lot' schrijven.. Stom engels)

We hadden een toernooi in SLO. Dat is 5 uurtjes rijden op donderdag, slapen in een hotel, 2 wedstrijden spelen op vrijdag, overnachten, 2 wedstrijden spelen op zaterdag en dan meteen terugrijden om voor middernacht terug te zijn. Het plan was om minimaal 2 wedstrijden te winnen, maar 20 minuten nadat we er waren, werden 5 jongens teruggestuurd naar Santa Rosa omdat ze teamafspraken niet na waren gekomen. Van die 5 waren 3 starters, wat betekende dat ik opschoof naar een startende positie. We verloren alle wedstrijden, maar we speelden de beste wedstrijden van het seizoen. We verloren alleen omdat we stervesmoe waren, omdat we maar 2 wissels hadden (De laatste 2 wedstrijden had ik zelfs 0 rust).

Het volgende weekend hadden we een toernooi in LA. 4 van de 5 jongens maakten weer deel uit van het team, 1 was gedwongen te stoppen (2 strikes and you're out). We speelden de eerste 2 wedstrijden tegen dezelfde tegenstanders als waarvan we hadden kunnen winnen het vorige weekend, dus ik was extreem enthousiast, maar de samenwerking was helemaal niet goed, dus we verloren beide wedstrijden. De volgende dag stonden nog 2 wedstrijden op het menu, en omdat ik 6 goede wedstrijden op rij had gespeeld, was ik een starter en werd ik niet gewisseld gedurende beide wedstrijden. Ik speelde 2 zeer goede wedstrijden, waarschijnlijk de beste uit mijn leven, maar toch verloren we. Ik had in die 8 wedstrijden 30 assists gegeven, een stat waar ik toch best wel trots op ben.

Afgelopen weekend was Halloweekend. Dat betekent dat we een feest organiseerden in ons appartement op zaterdag. We hadden het helemaal voorbereid, alles was opgeruimd, er was een dansvloer, we hadden Jungle Juice gemaakt en we waren verkleed. Om 10 uur kwam Nolan in zn eentje binnenzetten. We dachten dat het feest uit zou draaien op een flop, maar ineens kwam er een DJ binnenzetten die we niet kenden, hij begon zijn spullen op te bouwen en begon muziek te draaien en in 5 minuten was iedereen die we kenden in ons appartement aan het dansen. Het was GE-WEL-DIG. De muziek was knetterhard en het was superdruk. Er stonden ook 6 politieagenten buiten ons appartementencomplex ons appartement te observeren en te wachten op een telefoontje om binnen te mogen vallen, maar dat telefoontje kwam niet, want al onze buren brachten hun vrienden ook naar ons appartement. Uiteindelijk lag ik rond een uurtje of 5, half 6 in mn nest.

De volgende dag stuitten we op de andere kant van het feest: Opruimen. Wat een teringzooi... En dat niet alleen, we zijn beroofd!! Een I-pod is gestolen, net als al onze videogames. Nouja, niet alle games, Battlefield 3 en Fifa 12 zijn er nog, dus we zijn eigenlijk nog gewoon 'good to go'.

En dan is de belangrijkste week van het seizoen aangebroken. Aankomende vrijdag om 12:40 begint de wedstrijd tegen Modesto om de 4e plaats in de Big 8 conference te bemachtigen. Als we winnen zijn we 4e in de conference en gaan we naar de NorCal championships, maar als we verliezen hebben we een mislukt seizoen gedraaid. Daarom zijn we nu keihard aan het trainen om alles automatisch te laten verlopen. Ik heb 4 kantjes volgeschreven met al onze manieren die we kunnen spelen, al onze aanvallen, al onze verdedigingen, alle manieren hoe we de tegenstander willen verslaan. We moeten dat allemaal doorlezaen, ELKE DAG. Ik quote Tyler Denize: "Friday is the most important day of the season. You have to be in the best shape ever, you have to be the strongest, the fastest, mentally the best mood and physically the best prepared you have EVER been."

Daarom mochten we op de echte halloweendag (Maandag red.) niks doen en moeten we elke dag om 10 uur in bed liggen. Daarnaast moeten we gezond eten en drinken en zijn alle ochtendtrainingen afgelast om voldoende slaap te krijgen. En ik kan je vertellen, het werkt voor geen meter. Ik voel me ziekig, uit vorm en ernstig zwak. Maar ik kan me wel zo voelen, de statistieken zeggen iets anders: In de gymzaal Squat ik nu 150 lbs, ik bankdruk evenveel en geen enkele buikspieroefening doet meer pijn. 10x 100m om de 1:20, makkie. 10x 75 sprint om de 1:00, kom maar op. Een superlegs met een 8kg bal, eitje. En toch voel ik me nog niet super.

Ik voel wel dat ik elke dag een beetje beter wordt, dus hopen dat ik over 2 dagen op dit moment de beste wedstrijd uit mijn leven aan het spelen ben, mentaal ben ik er in ieder geval heel erg klaar voor. Ik sluit af met een opeenvolging van al onze cheers die we ooit voor een wedstrijd gedaan hebben (met uitleg natuurlijk):
Bears! (SRJC = Bear Cubs)
ROSA! (Santa Rosa)
FSU! (Fuck Shit Up)

En de allerbelangrijkste:
FTP! (Fuck The Pirates, Modesto = Pirates)